Romanya.

Yorucu bi yolculuğun ardından evime döndüm.

Selam ekranımdaki sivrisinek.

Üzgünüm baba. İkinci kez kartonundan bir paket çalmak zorundayım.

Sigaram yeni bitti. Neden daha once hic paylasmadiginiz sigarali fotograflari simdi paylasiyosunuz? Niye bu gece? Ayip.

Hayir.

Possible?

People can try to change theirself. Whenever i try it, i say myself “stop trying it.” And now, i love myself as who i am. Because this is my reality. And i never escape from my reality.

Daha onunla konuşacak çok şeyim vardı.

İzlanda.

Egitim kursuna kabul edildim. Bir ay sonra gidiyorum. Umarim guzel bir deneyim olucak. Sizin icin kutup isimalarinin fotografini cekip paylasirim.

Yoruldum.

Kendimin varligini hep saklamaktan yoruldum. Bu dunyada yasiyorum, icinde bulundugum dunyadaki varolan herkes kadar esitim ama hep bir esitsizlik kovaliyor pesimi. Saklaniyorum. Kucuk bir cocugun korkup yatagin altina saklanmasi gibi. Sanki disari cikarsam beni canavarlar yiyecekmis gibi. Odamda olmama ragmen. Yuvamdayken. Korkulacak bir sey yok. EGER CESURSAM. Ama anlasilan o ki, cesurlugumdan da ote beni korkutan seyler var.